Η λεύκανση των δοντιών συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο
δημοφιλείς διαδικασίες της αισθητικής οδοντιατρικής. Πρόκειται για μια
απόλυτα ασφαλή και με μικρό κόστος διαδικασία, η οποία συμβάλλει στη
αλλαγή του χρώματος των δοντιών με αποτέλεσμα να βελτιώνει σημαντικά την
αισθητική τους εμφάνιση.Η λεύκανση των δοντιών μπορεί να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι, ενώ η διαδικασία της λεύκανσης μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον ασθενή στο σπίτι, από τον οδοντίατρο στο χώρο του οδοντιατρείου ή συνδυασμός των δύο παραπάνω.
Λεύκανση δοντιών
Η εξωτερική επιφάνεια του δοντιού ονομάζεται σμάλτο. Μέρα με τη μέρα, στην επιφάνεια του σμάλτου σχηματίζεται μια λεπτή επικαλυπτική στρώση στην οποία εύκολα προσκολλώνται δυσχρωμίες. Οι δυσχρωμίες αυτές ονομάζονται εξωτερικές δυσχρωμίες ή κηλίδες. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους δημιουργούνται οι εξωτερικές δυσχρωμίες είναι η ηλικία, το τσιγάρο, τα αναψυκτικά, το κρασί, το τσάι και ο καφές. Δυσχρωμίες, ωστόσο, είναι πιθανόν να προκύψουν και στο εσωτερικό του δοντιού. Πρόκειται για τις λεγόμενες εσωτερικές δυσχρωμίες. Οι εσωτερικές δυσχρωμίες οφείλονται κυρίως στην παρατεταμένη παραμονή των εξωτερικών δυσχρωμιών στην επιφάνεια του δοντιού, αλλά και σε άλλους παράγοντες, όπως στην ηλικία, στη υπερβολική έκθεση στο φθόριο κατά την παιδική ηλικία, τη λήψη αντιβιοτικών που περιέχουν τετρακυκλίνη, σε ορμονικές διαταραχές, φάρμακα κ.α.
Η πλέον συνηθισμένη εσωτερική δυσχρωμία είναι αυτή που δημιουργείται σε δόντι το οποίο έχει απονευρωθεί.
Τύποι λεύκανσης δοντιών
Η λεύκανση δοντιών μπορεί να γίνει στο οδοντιατρείο ή/και στο σπίτι και να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι. Στις περισσότερες περιπτώσεις λεύκανσης γίνεται εφαρμογή στην επιφάνεια του δοντιού ενός διαλύματος λεύκανσης (υπεροξείδιο του καρβαμιδίου ή του υδρογόνου, σε διαφορετικές, κατά περίσταση, περιεκτικότητα) που έχει τη μορφή ζελέ. Το υλικό αυτό, αφού τοποθετηθεί στην επιφάνεια του δοντιού αυτοενεργοποιείτε ή ενισχύετε η δράση του με την χρήση ειδικής συχνότητας φωτός (laser, ειδικές λάμπες λεύκανσης, αλλογόνο, ,led κ.α.).
Λευκαντικός παράγοντας και μηχανισμός δράσης
Ο παράγοντας που χρησιμοποιείτε για την λεύκανση των δοντιών είναι το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου και το υπεροξείδιο του υδρογόνου σε διαφορετικές κατά περίσταση περιεκτικότητα. Το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου μόλις έρθει σε επαφή με το σμάλτο των δοντιών διασπάτε σε υπεροξείδιο του υδρογόνου και ουρία και στη συνέχεια το υπεροξείδιο του υδρογόνου διασπάτε σε νερό και δραστικά ιόντα υδροξυλίου. Αυτά τα ιόντα προκαλούν την λεύκανση των δοντιών αφού προσκολλώνται στα σωματίδια των δυσχρωμιών και τις διαλύουν.
Η λεύκανση των δοντιών είναι μια απόλυτα ασφαλής διαδικασία. Στην παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφία έχουν δημοσιευθεί, από έγκυρους επιστημονικούς φορείς, περισσότερες από 10.000 ερευνητικές εργασίες που να αφορούν την λεύκανση χωρίς ούτε μία να αναφέρει οποιαδήποτε πρόκληση βλάβης. Οι παρενέργειες της λεύκανσης είναι σπάνιες, αν και τα δόντια ορισμένων ασθενών (σε ποσοστό ασθενών μικρότερο του 7%) είναι πιθανό να γίνουν πιο ευαίσθητα για ένα μικρό χρονικό διάστημα (2-3 ημέρες). Πιθανό είναι επίσης να προκληθεί ένας παροδικός ελαφρύς ερεθισμός των ούλων(σε ποσοστό ασθενών μικρότερο του 1%). Κατά την εγκυμοσύνη η λεύκανση αντενδείκνυται προληπτικά, καθώς η επίπτωση των λευκαντικών υλικών στην ανάπτυξη του εμβρύου δεν είναι ακόμα γνωστή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου